مادر مادر ای مهربان مادر
رفتی و شده دل من از غم جدایی دو نیم
زوده برا زینب تو که از حالا باشه یتیم
سفر کردی و پشت کوه غصه خالی شد
قد فاتح خیبر مثل تو کمانی شد
با دیدن بستر تو دل به غما کنده میشه
هر گوشه خونه برام یه خاطره زنده میشه
یادش بخیر اون قدیما مهربون مادر من
دست نوازشگر تو بود سایه ای بر سر من
حالا رفتی و زینب مونده با دل حاکی
به جا مونده برا من از تو چادر خاکی
قصیده ی عشق تو را بابا می خونه زیر لب
با رفتنت روز دلش شده مثل ظلمت شب
وقتی که می خواست توی قبر بدن تو رو بذاره
یه چیزی می گفت زیر لب که گریه می کرد ستاره
باباجون با بغض گلو حرفاشو میزد با ما سخت
می گفت شدی باز دوباره مثل عروس دم بخت
تو گریه هاش خنده می کرد می گفت زیر لب هماره
مثل شب عروسیمون سفید پوشیدی دوباره
تو رفتی و دل من مثل شعله در جوشه
سفید پوشیدی اما شوهرت سیه پوشه
حالا که رفتی می بینم آثار زخم تن تو
پر شده ز لاله سرخ هر گوشه پیرهن تو
سجاده تو پهن میکنم نماز حاجت میخونم
میگم همیشه به خدا ای وای مادر جونم
همین که میخوام رها شم ز یاد نفس زدنت
تازه می شد داغ دلم با گریه های حسنت
چی اومد به سر تو بین کوچه ها مادر
که مرگت رو طلب می کردی هر شب از داور
نیمه های شب بابامون یاد می کنه صبر تو رو
میاد و با گلاب چشاش می شوره رو قبر تو رو
با گریه قبر تو پر از لاله و سوسن میکنه
به یاد محسن شش تا شمع همون جا روشن می کنه
برا اینکه نمیره با حالت آشفته
بابام درد دلش رو نیمه شب به چاه گفته
نظرات ()
